آغاز ساخت این برج در ۹ آگوست ۱۱۷۳ به انجام رسید. چند سال پس از شروع ساخت آن، هنگامی که تنها سه طبقه پایینی آن به پایان رسیده بود، این برج خمیدگی خودش به سمت جنوب‌شرقی را نشان داده بود. پس از آن ساخت این برج به مدت ۱۰۰ سال متوقف شد.
چهار طبقه بعدی آن سپس با همان تمایل به خمیدگی به پایان رسید. پس از چندین وقفه در ساخت این برج قسمت ناقوس‌های آن نیز در سال ۱۳۷۲ به پایان رسیدند. این برج به این ترتیب ۵۵ متر بلندی و هفت ناقوس داشت، که به علت خطر ریزش آن، ناقوسهای آن به صدا در نمی‌آمدند.در آن ۳۰۰ پله نصب شده است، ضخامت پی های برج در حدود ۵ متر است که روی ماسه، کار گذاشته شده اند. عده ای معتقد هستند همین امر سبب کج شدن برج شده است. کل انحراف برج ۲/۴ متر است که ۳۰ سانتیمتر این کجی، مربوط به ۱۰۰ سال اخیر است.

جالبترین و قدیمی‌ترین برج جهان با 85 متر طول و 14500 تن وزن در دوره "رنسانس" در "توسکنی" ایتالیا واقع است، ساخته شد و هر روز کجتر می‌شود. این برج هر سال 2.5 سانتیمتر به سمت زمین کج می‌شود و احتمالا تا 80 سال دیگر سقوط خواهد کرد. در آن دوره ، ثروتمندان ایتالیا و طبقه اشراف برای رقابت با یکدیگر مشهورترین هنرمندان و معماران را مأمور ساختن شاهکاری معماری می‌کردند.
بر طبق یک افسانه گالیلئو گالیله که خودش نیز یک پیزایی بود، آزمایشاتش در مورد سقوط آزاد را نیز در بالای این برج انجام داد.
این برج به این ترتیب، به نشان اصلی شهر پیزا تبدیل شد و سال ۱۹۸۷ نیز توسط یونسکو به میراث فرهنگی پیوست.
از ۷ ژانویه ۱۹۹۰ بازدید از این برج توسط توریستان ممنوع شد. چون خطر ریزش آن افزایش پیدا کرده بود. پس از ۱۲ سال و کمی راست‌سازی برج از ۱۵ دسامبر ۲۰۰۱، دیدار از این برج ۱۴،۵۰۰ تُنی مجدداً توسط بازدید‌کنندگان آزاد شد.



در مورد برج پیزا شایع است که در سال 1173 م ، معمار معروف ایتالیایی فلورانتن بونانو/پیزانو مأمور شد تا برای کلیسای معروف شهر پیزا برجی بسازد. بدین ترتیب در سال 1350، یعنی پس از 176 سال ، ساختمان برج به ارتفاع 85 متر با تعداد 7 زنگ در بالای آن به وزن بیش 29 تن ، پایان یافت. از آن زمان تا کنون و در مدت 7.5 قرن مدام به انحراف این برج افزوده شده و در حال حاضر 445 سانتیمتر از خط اصلی خود انحراف پیدا کرده است.

 

برج کج پیزا

یکی از عجایب جهانی قرون وسطی برج کج پیزا میباشد که در ناحیه ی توسکانی ایتالیا و در میدان کلیسای جامع شهر پیزا واقع شده است . این برج هم اکنون متمایل به سمت جنوب غربی و در زاویه ی ۳٫۹۷ درجه واقع شده است . در ابتدا قرار بوده که این برج بطور عمود ی ساخته شود اما چون بستر زمین سست و ضعیف بود برج بصورت کج ایستاد . بلندی این برج از سطح زمین در کوتاهترین سمتش ۵۵٫۸۶ متر و در بلندترین قسمت ۵۶٫۷۰ متر میباشد و وزنی در حدود ۱۴٫۵۰۰ تن دارد .

تاریخچه :

بر اساس گفته های ناموثق منشی گالیله ۲ گلوله با جرم های متفاوت را از بالای این برج به طور همزمان رها کرد تا این نظریه که سرعت سقوط اجسام از جرمشان مستقل است را ثابت کند !

برج پیزا که یک اثر هنری نیز هست ساختنش ۱۷۷ سال بطول انجامید و اولین طبقه ی آن در سال ۱۱۷۳ ساخته شد که از سنگ مرمر سفید با ستون های بزرگ و زیبا بود و به قوسهایی منتهی میشد . در سال ۱۱۷۸ بعد از آنکه کار طبقه ی سوم به اتمام رسید به علت پــی ناپایدار و ضعیفش برج نشست کرد و پس از آن ساخت و سازش قریب به یک قرن متوقف شد . در این سال ها برج پیزا در گیر جنگ های جنوا ، لوکا و فلورانس بود و فقط در سال ۱۱۹۸ به طور موقت ساعتهایی را در طبقه ی سوم آن نصب کردند .

مهندسین آن زمان برای آنکه بتوانند کج بودن برج را جبران کنند یک طرف از طبقات آن را از طرف دیگر بلندتر ساختند اما برج به طرف دیگر خم شد . در سال ۱۲۸۴ ساخت برج دوباره متوفق شد تا سال ۱۳۱۹ که طبقه ی هفتم آن را کامل کردند . در سال ۱۳۷۲ شخصی به نام توماس آندره پیزانو هفت زنگ به سبک رومی را برای این برج طراحی کرد که هر کدام از آنها گویای یک نت موسیقی است . نام و وزن هر کدام از زنگها به شرح زیر است :

+) زنگ اول : L’assuna با وزن ۳۶۲۰ کیلوگرم
+) زنگ دوم : Crocifisso با وزن ۲۴۶۲ کیلوگرم
+) زنگ سوم : san ranieri با وزن ۱۴۴۸ کیلوگرم
+) زنگ چهارم : La Terza با وزن ۳۰۰ کیلوگرم
+) زنگ پنجم : La Pasquereccia یا La Giustizia ( از عید پاک میآید زیرا در عید پاک از آن استفاده میکردند ) با وزن ۱۰۱۴ کیلوگرم
+) زنگ ششم : Vespruccio با وزن ۱۰۰۰ کیلوگرم
+) زنگ هفتم : Dal Pozzo با وزن ۶۵۲ کیلوگرم ( در آواخر قرن ۱۸ زنگ جدیدی را بجای این زنگ که شکسته بود قرار دادند )

در سال ۱۹۳۴ بنیتو موسیلینی دستور داد که برج پیزا را بصورت عمودی جابجا کنند اما هرچه بتن زیر آن ریختند بدلیل خاک سست و ضعیف پی آن باز هم بصورت کج ایستاد . در سال ۱۹۶۴ دولت ایتالیا بدلیل اهمیت بسیار زیاد این برج در صنعت گردشگری و برای جلوگیری از واژگونی برج تلاش های بسیار کرد به همین دلیل یک گروه چند ملیتی از مهندسان و ریاضیدانان را گرد هم آورد تا به تبادل نظر درباره ی راهای نگهداری برج بپردازند . نتیجه ی این اقدام بسته شدن درب های برج به روی عموم در حدود ۲ دهه بود تا برج را کمی به سمت راست متمایل کنند تا به زاویه ی امن تری برسد و سر انجام پس از یک دهه کار بر روی برج در سال ۲۰۰۱ درب های برج پیزا به روی عموم باز شد و مهندسین اطمینان دادند که برج تا ۳۰۰ سال یگر همچنان پابرجا خواهد بود